Carol Dohmen
Carol Dohmen Etienne Oldeman Photography

Dohmen Draaft Door: Ik-Vertrek virus

Column

Eens in de zoveel tijd krijg ik het op mijn heupen. Dan slaat het Ik-Vertrek-virus onverbiddelijk toe. Als in augustus de pepernoten in de schappen verschijnen, naast de eerste schermutselingen over de vraag ‘Wat doen we dit jaar met kerst?’ op de voorpagina van de krant, komen de bomen van de Utrechtse Heuvelrug allemaal tegelijk op me af. De najaarsblues doen me koortsachtig verlangen naar een huis in een onbewoond, paradijselijk oord met een eindeloze horizon en slechts hier en daar een palmboom.

Aangezien ik deze week 65 jaren aantik, iets waar mijn lijf mij afgelopen weekend subtiel op attendeerde door te weigeren nog langer door de knieën te gaan, heb ik het al vaak voorbij zien komen. Collectieve verontwaardiging over pepernoten bij 30 graden, om ons vervolgens helemaal vol te stoppen met diezelfde noten.

Het wordt wel steeds ingewikkelder. Wie een simpele pepernoot zoekt, komt in een rabbit hole vol stoofperen-, pistache-, pardan spekkoek- en de intens verslavende combinatie zeezout-karamelnootjes terecht. Ik wil gewoon pepernoten! Die blijken nicolettes te heten. Waarom, mensen, waarom? Ik snap dat marketeers en snoepfabrikanten ook moeten leven. Maar ga eens iets nuttigs uitvinden! Een nootje waar je vanaf kunt blijven bijvoorbeeld. Het enige positieve nieuws is dat al die notenpret op ooghoogte ligt. Handig, als je even niet kunt bukken.

WORTELS

Maar goed, het virus. Omdat ik besef dat het niet alleen gezellig, maar ook praktisch is om in de buurt van mijn geliefden te blijven, ging ik op zoek naar Ik-Vertrek-mogelijkheden in de buurt. Even dacht ik een mooi weiland aan de Langbroekerdijk te bemachtigen. Als je alle fietsers, motorrijders en nieuw-geldkakkers in hun grote SUVs wegdenkt, vertegenwoordigt de Langbroekerdijk op een mooie nazomerse dag het archetypisch landschap van mijn dromen. Boerderijtjes, struweel, water, weiland, schaapjes en hier en daar een kasteeltje.

Te koop, stond er op een bord in een sappig weiland. De dienstdoende makelaar Van Essen bleek echter niet te bestaan. Die borden zijn onderdeel van een protestactie van boeren en Agractie tegen (het is nooit ergens vóór) de stikstofplannen van het kabinet. Daarover een andere keer meer, anders komen we nooit de najaarsblues voorbij en het kerstdiner moet nog geregeld.

Er bestaat geen vaccin tegen het Ik-Vertrekvirus. Wel een effectieve behandeling. Beseft u hoeveel leuke, actieve mensen hier wonen? Mensen die elke dag hun best doen om onze omgeving mooier en liever te maken. Ik realiseerde het me zondag op de Markt in Zeist, met al die sociale, groene, creatieve en sportieve inwoners die wij rijk zijn. Ik ben hier net zo geworteld als de bomen om me heen.

Carol Dohmen