Eric en Hannie Caminada diamant
MensenZEIST ,,Mijn moeder had eerder in de gaten dat ik smoorverliefd op hem was dan ik.’’ Dat vertelt Hannie Caminada-Schols. ,,Ik was zeventien en werkte op de instrumentmakerij waar Eric via een vriend een baantje had gekregen. We zijn toen aan elkaar voorgesteld. Toen ik enige tijd later begon, zag ik hem niet. Hij bleek op vakantie te zijn. Na zijn vakantie had iedereen op het werk in de gaten dat wij een oogje op elkaar hadden.’’
In hun eengezinswoning halen Hannie (79) en Eric (81) herinneringen op. Eric is een geboren Hagenaar, Hannie komt uit Delft. Na de ambachtsschool ging Eric aan de slag bij de Balansen & Gewichtenfabriek Becker in Delft, waar hij verkering kreeg met Hannie. Tijdens zijn militaire dienst maakte hij kennis met elektrotechniek en daarna vond hij een baan bij Triumph Adler, een firma die kantoormachines op de markt bracht en in die tijd in Zeist was gevestigd.
FULLTIME JOB
Ze trouwden in 1966, woonden eerst op kamers in Rotterdam en daarna nog twaalf jaar in Poortugaal. Ze kregen een dochter en een zoon. Hannie bleef thuis om voor de kinderen te zorgen en het huishouden te doen. ,,Dat was een fulltime job. Onze zoon is slechthorend en moest daarom in Rotterdam naar een speciale school.’’
Eric begon in de buitendienst als servicemonteur en groeide mee toen de automatisering opkwam. ,,Ons bedrijf introduceerde programmeerbare machines.’’ Het bedrijf verhuisde nog een paar keer, eerst naar de Godfried van Seystlaan in Zeist en uiteindelijk naar Vianen, waar Eric in 2007 met pensioen ging, 63 jaar oud. Hij had toen 43 jaar bij hetzelfde bedrijf gewerkt.
Na vijftien jaar huwelijk vond het gezin Caminada een woning in Nijenheim. ,,We hebben lang gezocht en kregen daarvoor een woning aangeboden in de Torenflat. Ik heb hoogtevrees, dus dat was geen optie.’’ Eenmaal in Zeist gingen de kinderen allebei naar de Willibrordusschool. Hannie: ,,Daar durfden ze het aan om een slechthorend kind aan te nemen. Hij heeft er heel veel geleerd en een goede tijd gehad.’’
De zoon woont inmiddels ,,aan de andere kant van het land.’’ De dochter is naar Londen verhuisd en kreeg daar drie zoons. Een van die kleinzonen heeft inmiddels zelf twee dochters. ,,Ze woont er al meer dan dertig jaar. We zijn er vaak op bezoek geweest, maar vinden het reizen nu te veel. Gelukkig komt ze wel vaak bij ons op bezoek.’’
Hannie startte met vrijwilligerswerk toen de kinderen groter werden. Ze was een paar jaar actief bij de Hulpdienst, maar koos bij de oprichting van de Voedselbank voor vrijwilligerswerk bij die organisatie. ,,In het begin bedienden we acht gezinnetjes in Zeist vanuit een kelderbox in Vollenhove. Later zijn we verhuisd naar het gasbedrijf aan de Steynlaan met toen al 186 gezinnen.’’
De laatste twaalf jaar zijn Eric en Hannie allebei vrijwilliger bij de Historische Collectie Verbindingsdienst, in het Cavaleriemuseum op de Bernhard kazerne in Amersfoort. Hannie zorgt voor de bezoekers en de vrijwilligers. Eric digitaliseert de collectie en zorgt ervoor dat de vaak oude apparaten blijven werken.
In hun woning staan door Eric gerestaureerde uurwerken en andere precisie-instrumenten van het merk Caminada, een hele verzameling. Pronkstuk is een torenuurwerk dat de tijd zachtjes wegtikt. ,,Ik ben niet de eerste instrumentmaker in de familie,’’ zegt Eric. ,,Een van mijn voorouders, Carel Caminada, vestigde zich al in 1788 in Nederland als instrumentmaker. Ik ben een nazaat van een gastarbeider.’’ Op rustige momenten maakt hij op zijn draaibank ontbrekende onderdelen voor apparaten uit lang vervlogen tijden. Veel van die oude, incomplete apparaten vindt Hannie op internet. Met foto’s en tekeningen uit musea maakt Eric ze weer compleet.
Naast haar vrijwilligerswerk in het museum werkt Hannie sinds kort bij kringloop Het Goede Doel. ,,We hoeven ons niet te vervelen en we kunnen het gelukkig allemaal nog doen.’’