Tineke van Dijk is honderd jaar

1 uur geleden Mensen

ZEIST ,,Gek, ik vind het gewoon gek. Mijn moeder is 93 geworden en dat vond ik toen verschrikkelijk oud.’’ Tineke van Dijk-van Til vierde zaterdag 3 oktober haar honderdste verjaardag. In het paviljoen voor Huize Zonnebos, tussen twee vazen vol rode rozen van haar zoon uit Australië en met het verzetsherdenkingskruis op haar revers, vertelt ze over haar lange leven.

Tineke werd geboren aan de Generaal Vetterstraat in Amsterdam. ,,Heel eenvoudig. Later zijn we naar de Van Breestraat verhuisd, vlak achter het Concertgebouw. Met de oorlogsdreiging wilde mijn vader niet in de stad blijven. We zijn naar Heemstede verhuisd.’’ Tineke was de middelste van drie kinderen en doorliep de HBS-b aan het Haarlems Christelijk Lyceum. ,,Het laatste jaar kregen we gratis omdat het toen oorlog was.’’

De hongertochten staan haar nog goed bij. ,,We hebben echt honger gehad. Ik ging op de fiets naar Groningen, bij alle boeren aanbellen en bedelen om eten. Mijn broer kon dat niet doen, jongens werden opgepakt. Mijn zusje was te jong, ik was de aangewezen persoon. De meeste boeren gaven wel wat. Ik bood altijd mijn jas aan, maar heb ik nooit hoeven afgeven.’’

Haar latere echtgenoot leerde ze in de kerk kennen. ,,In de oorlog hebben we verkering gekregen. Ik was vijftien, hij negentien jaar. Door hem ben ik bij de ondergrondse gegaan. Ik moest spieden, kijken hoe de soldaten verdeeld zaten in de bunkers in Zandvoort en dat doorgeven aan vliegtuigen.’’ Met haar rechterhand maakt ze snelle knijpbewegingen in de lucht. ,,Met een lichtbron in morsecode.’’ Ook vervoerde ze documenten voor het verzet. ,,Ik heb wat afgesmokkeld in Amsterdam en ook wel eens een revolver vervoerd. Ach, ik was een jong meisje, hè.’’

PRINS BERNHARD

Na de oorlog kreeg Tineke het verzetsherdenkingskruis uitgereikt. Prins Bernhard speldde het persoonlijk op haar revers. ,,Mijn moeder was er ook bij.’’

Na hun huwelijk vond het jonge paar een kamer bij een echtpaar zonder kinderen in Wassenaar. ,,Die waren verplicht om mensen in huis te nemen, maar het was niet prettig. Die vrouw bemoeide zich met alles.’’

Met financiële steun van beide ouderparen lieten ze een woonboot bouwen. ,,Zo leuk en heel compleet: een betonnen bak van zestien bij vier meter met een houten opbouw van gepotdekseld hout. FoB noemden we de boot, Free on Board.’’

Hun oudste dochter werd op de boot geboren. Haar man was directeur van een fabriek die spijkers en prikkeldraad maakte. Toen hij een andere functie kreeg, verhuisde het gezin naar Zeist. Daar werden nog drie kinderen geboren. Toen de kinderen groter werden, vervulde Tineke verschillende bestuursfuncties, onder meer bij de Kerckeboschschool en het Christelijk Lyceum. Enthousiast vertelt ze over haar werkzaamheden, waaronder het aanstellen van nieuwe leerkrachten.

Na verschillende verhuizingen vond het echtpaar een woning in Ressen. ,,Mijn man is op zijn 73e overleden, veel te jong.’’

Tineke verhuisde daarna naar Doorn en woonde daar totdat ze meer hulp nodig had. Vervolgens betrok ze een appartement in het Leendert Meeshuis in Bilthoven. De bewoners van het verpleeghuis verhuisden in maart naar Huize Zonnebos in Zeist. ,,We zijn wel even langs ons oude huis in Zeist gereden, dat had een mooie, grote tuin,’’ vertelt ze over haar terugkeer naar Zeist.

Tineke is dankbaar dat haar vier kinderen goed terecht zijn gekomen, al vindt ze het moeilijk dat haar zoon in Australië woont. ,,Onze oudste dochter heeft het conservatorium gedaan, de tweede is onderwijzer en nummer drie verpleegkundige. Onze zoon is ingenieur. Hij komt af en toe naar Nederland, maar even langskomen voor een kopje koffie zit er niet in. Daarvoor is de reis veel te duur.’’

Tineke heeft elf kleinkinderen en 21 achterkleinkinderen. Ze leest De Telegraaf en kijkt dagelijks naar het journaal. ,,Hier in huis doe ik aan alle activiteiten mee, ook als ze minder bij me passen. Dan doe ik het om te honoreren dat het voor ons wordt georganiseerd.’’ Ze roemt de medewerkers: ,,Die zijn meelevend en zeer mensvriendelijk.’’
Haar verjaardag vierde de honderdjarige zaterdag in het paviljoen voor Huize Zonnebos.