Ramon de Kruyf moet na blessure stappen maken: ‘Nooit zo hard geschreeuwd’
VoetbalZEIST Na zeven maanden blessureleed is Ramon de Kruyf (25) terug op het veld bij vijfdeklasser FZO. De spits is de KNVB dankbaar voor de goede begeleiding na zijn knieleed.
Ramon de Kruyf is een drukbezet man. Zijn werk als stukadoor combineert hij met voetballen bij FZO. Ondertussen verhuist hij eind volgende maand naar Deventer om samen te wonen met zijn vriendin. In het huis wordt volop geklust. Een flinke stap voor de Zeistenaar. ,,In de weekenden en doordeweeks ben ik er al vaak”, vertelt de aanvaller. ,,Ik vind het hartstikke leuk in Deventer. Het is een uurtje rijden.”
RARE BEWEGING
Sowieso is De Kruyf al blij dat hij op het veld staat. Zeven maanden geleden, tijdens een avondje zaalvoetbal, voelde hij iets van achteren. Zijn been maakte een rare beweging en De Kruyf hoorde iets knakken. ,,Ik heb nooit zo hard geschreeuwd van de pijn”, herinnert hij zich dat moment. De vrees voor een kruisbandblessure bleek groot. Na eindeloos aandringen onderging hij een MRI-scan. ,,Er zat een scheurtje in mijn binnenkant, mijn knieschijf was uit de kom en weer erin geschoten en staat een beetje scheef. Ook had ik verschillende botkneuzingen.”
Anderhalve maand zat De Kruyf stil. Er volgde een revalidatie bij de KNVB. Twee weken geleden was de laatste behandeling. ,,Ik was blij dat ik niet onder het mes hoefde, maar die revalidatie was zwaar en frustrerend. Ik hield geen balans, viel steeds om of zakte er doorheen. Alles zat tegen. Met kleine stapjes ging het beter. Dan kreeg ik een terugval, wilde stoppen, moest rust houden en daarna pakte ik het op. Zo ging ik steeds door.”
KNVB
Uiteindelijk weigerde De Kruyf de handdoek in de ring te gooien. Over de begeleiding van de medische afdeling van de KNVB heeft de spits niets meer dan lof. ,,De KNVB is daar echt top in. Ze behandelen je goed en dwingen je om die oefeningen te doen. Zij weten precies hoever je kunt gaan. Ik kwam daar twee keer in de week, de laatste twee maanden één keer. Dat vond ik lastig, want ik kreeg een schema dat ik in de gym moest uitvoeren. Bij de KNVB is er iemand die steeds op je zit en je in de gaten houdt.”
Toekijken bij FZO vond De Kruyf nog het moeilijkst. Hij was bezig aan een goed seizoen. Dertig doelpunten was het doel, maar door de kwetsuur bleef hij hangen op 26 treffers. ,,Liever had ik die dertig nog aangetikt. Na mijn blessure ben ik alleen de eerste wedstrijd niet geweest. Ik liep toen op krukken, kon bijna niets en zat er ook echt mee.”
Nu is alles anders. Onder trainer Danny ter Hoeve is er, zo merkt De Kruyf, nieuw elan. ,,Het is serieuzer dan vorig seizoen, ook op de trainingen. De uitvoering, de loopjes, hoe de positiespelletjes worden uitgezet en wat je moet doen.”
Tot winst in de competitie leidde het de eerste drie duels niet. De Kruyf neemt dat ook zichzelf kwalijk. ,,Aanvallend moet ik meer brengen. Ik merk dat ik totaal nog niet fit ben. Dat frustreert.” Toch hoopt De Kruyf met FZO mee te doen om de prijzen, maar komt ook tot een heldere conclusie: ,,De kampioen verliest niet vaak.”